MonMay20

Εμπειρία από την Υλοποίηση Συστημάτων EDI στην Ελλάδα (Μέρος Β΄)

Συνέχεια από Μέρος Α΄...

Δ. ΒΛΑΧΟΓΙΑΝΝΗΣ: Καλησπέρα σας, η εταιρία η δική μας είναι η εταιρία ΝΟΤΑ, η οποία δραστηριοποιείται στο χώρο της ένδυσης. Οι στόχοι της εταιρίας ήταν μείωση των αποθεμάτων και η γρήγορη και καλύτερη εξυπηρέτηση των πελατών. Αυτός ήταν ο γνώμονας που φτάσαμε στο EDI. Από αυτό το στόχο περνάνε όλες οι ενέργειες που θα σας περιγράφω παρακάτω.

Επειδή έχουμε ένα δίκτυο διανομής με υποκαταστήματα, προς μεγάλη χαρά του λογιστή μας, κάναμε ένα file transfer από τα υποκαταστήματα για να μεταφέρουμε όλες τις κινήσεις των υποκαταστημάτων μέσω δισκέτας στο κεντρικό δίκτυο και να ενημερώνονται οι λογιστικές εγγραφές, τομέας στον οποίο είχαμε κάποια πείρα.

Αυτή τη στιγμή δουλεύουμε κάτω από το πρότυπο EDIFACT ανεξάρτητα από οποιαδήποτε εφαρμογή. Στο χώρο μας κυκλοφορούν εμπορικές εφαρμογές εταιριών Unisoft, Singular, Computer Logic κ.ά. Αυτή τη στιγμή, κάποιος από τους πελάτες που θα συνδεθεί μαζί μας είναι ανεξάρτητος από οποιαδήποτε εφαρμογή και μπορεί να μεταφέρει την παραγγελία του σε μας και εμείς να του στείλουμε την αντίστοιχη επιβεβαίωση ή αλλαγή παραγγελίας. To EDI για μας είναι ένα project που είναι σε πολύ νηπιακό στάδιο, έχει ζωή 9 μήνες περίπου. Είμαστε σε αυτό που ανέφερε η Κα Φραγκοπούλου, σαν πιλοτικό στάδιο.

Από πλευράς τοποθεσιών στην Ελλάδα* έχουμε συνδέσεις στην Αθήνα, Πάτρα, Χανιά, Θεσσαλονίκη και αυτό που εφαρμόζουμε τώρα είναι η υποκατάσταση μεγάλων παραγγελιών που έβαζε ένα κατάστημα κάθε μήνα με πολλαπλές, μικρότερου όγκου παραγγελίες. Δηλαδή, αν το κατάστημα έχει ανάγκη ενός κομματιού, στέλνει μια παραγγελία στον κεντρικό κόμβο στη ΝΟΤΑ.

Τα πλεονεκτήματα του συστήματος έχουν αναφερθεί, δηλαδή η καλύτερη εξυπηρέτηση του πελάτη και η καλύτερη οργάνωση παραγωγής. Δεν θα επιμείνω σε αυτό, θα ήθελα όμως να επιμείνω σε κάτι που δεν πρέπει να το περάσουμε ελαφρά.

To EDI είναι ζήτημα επιχειρηματικής στρατηγικής και έτσι πρέπει, να το βλέπουμε. Μπορούμε να βρούμε τεχνικές λύσεις EDI για οποιαδήποτε εταιρία, για μια εταιρία των 100 δις, για μια εταιρία των 10 δις, για μια εταιρία των 3 δις. Όπως ανέφερε και ο κ. Δουκίδης, η δική μας εταιρία ανήκει στις μεσαίες και αποτελεί ένα παράδειγμα που βρήκε μία λύση να ταιριάζει, από πλευράς κόστους, στα μέτρα της. Η επένδυση δεν πρέπει να είναι μια υπερβολικά μεγάλη, γιατί έχει επηρεάζει τους τελικούς πελάτες, που είναι μικρά καταστήματα λιανικής. Δεν μπορούσαμε εμείς σε καμία περίπτωση, όταν κάναμε την EDIανάλυση για αυτό που χρειαζόμαστε, να πάμε να πούμε στο κατάστημα της λιανικής, ότι για να συνδεθεί μαζί μας πέρα από το οποιοδήποτε κόστος, εκπαίδευση κλπ, να χρειάζεται συν 500,000 για ένα πρόγραμμα, συν 1,000,000 για μια σύνδεση στο HELLAS PACK, κ.ά. Αυτό ήταν αδύνατο. Σε σχέση με το προηγούμενο, αυτό που ήθελα να αναφέρω είναι σα η έμφαση που έχουμε δώσει τώρα είναι η εκπαίδευση, όχι σε τεχνικά ζητήματα μια και εκεί αυτό που κάναμε ήταν να αυτοματοποιήσουμε πλήρως όλο το κύκλωμα παραγωγής-αποστολής μηνύματος και εισαγωγής μηνύματος στο δικό μας σύστημα, Ο χειριστής, αυτή τη στιγμή, δεν καταλαβαίνει τίποτε το τι γίνεται, απλά πατάει ένα “Enter” σε μια επιλογή “Αποστολή μηνύματος EDIFACT”.

Η εκπαίδευση που κάνουμε είναι επιχειρηματική εκπαίδευση περισσότερο στο πως αυτός ο πελάτης θα διενεργήσει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο την παραγγελία, αυτή που πραγματικά έχει ανάγκη. Αν αναφέρουμε ένα μικρό παράδειγμα, όταν βλέπουμε τον πίνακα χρωμάτων-μεγεθών, που διαβάζουμε για ένα ρούχο, το πιο σύνηθες είναι κάποιο κατάστημα λιανικής να βάζει από 4-5 κομμάτια στον κάθε οδηγό, ανάλογα με αυτά που πιστεύει ότι είναι οι ανάγκες του. Εάν ένα χρώμα-μέγεθος υπάρχει στο ράφι του, και δεν έχει υπολογιστεί σωστά, τότε θα διπλασιαστεί η ποσότητα παίρνοντας αυτή την παραγγελία, οπότε βρίσκεται με διπλάσιο στοκ σε αυτό το συγκεκριμένο χρώμα-μέγεθος.

Σ. ΚΑΡΑΓΕΩΡΓΙΟΥ: Είναι γεγονός ότι σε μια παλιότερη παρουσίαση είχε αναφερθεί ότι θα έχουμε ένα άυλο τιμολόγιο, δεν ξέρω αν υπάρχει ή δεν υπάρχει, γενικά τα νομικά προβλήματα στο EDI δεν μπορούν εύκολα να αντιμετωπιστούν. Ο λόγος είναι περισσότερο ότι διεθνώς αλλά και στη χώρα μας η χρήση του EDI δεν είναι αρκετά διαδεδομένη. Στη χώρα μας πολύ λιγότερο, στο εξωτερικό περισσότερο, αλλά εν πάσει περιπτώσει δεν είναι όσο θα έπρεπε διαδεδομένη και συνεπώς• δεν υπάρχουν τα κατάλληλα δεδομένα για να ρυθμιστούν νομικά τα προβλήματα.

Ένας ακόμα λόγος είναι ότι στη χώρα μας δεν μπορούμε να περιμένουμε τόσο εύκολα να ρυθμιστούν ορισμένα νομικά ζητήματα προληπτικά. Συνήθως αυτό γίνεται κατασταλτικά ή γιατί κάποιος άνωθεν μας επιβάλλει μία ρύθμιση, με το EDI είναι το πιο σίγουρο ότι έτσι θα γίνει. Από κει και ύστερα, το γεγονός της έλλειψης δεδομένων, για να μπορέσουμε να προβλέψουμε μια ρύθμιση στη χρήση, την εφαρμογή τεχνικής EDI στις συναλλαγές, ακριβώς ενισχύει το πρόβλημά. Δεν ξέρουμε τι είναι αυτό που θέλουμε να πετύχουμε.

Η γνώμη μου θα ήταν ότι, το σίγουρο μάλλον που θα μπορούσε κανείς να το υποστηρίξει και να το προτείνει μάλιστα, σε αυτούς που θέλουν να χρησιμοποιήσουν μια τέτοια μέθοδο στις συναλλαγές τους με συνεταίρους ή με άλλους που συναλλάσσονται, είναι η Interchange Agreement, δηλαδή η σύμβαση μεταξύ δύο συναλλασσομένων, όπου καθορίζουν τους όρους με τους οποίους θα γίνει η επικοινωνία μεταξύ τους. Αυτή είναι η πιο ασφαλής μέθοδος. Μοντέλα τέτοιων συμβάσεων έχουν υιοθετηθεί από διάφορα όργανα, την Ευρωπαϊκή Κοινότητα και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Ίσως είναι ένα έργο που στο κέντρο του EDI εκκρεμεί και πρέπει να προχωρήσουμε κι εμείς στην Ελλάδα. Όμως το να κυκλοφορήσουμε εμείς ένα μοντέλο σύμβασης σε ένα χώρο που πραγματικά δεν το ζητάει αυτό, θεωρώ ότι ίσως είναι βιαστικό.

Αλλά αυτός είναι ο πιο σίγουρος τρόπος για να αντιμετωπίσουμε κάποια από τα προβλήματα. Το να ζητάμε από την Πολιτεία να ρυθμίσει τα νομικά προβλήματα, δεν είναι απόλυτο ότι είναι η πανάκεια του προβλήματος, γιατί υπάρχουν ορισμένα από τα παραστατικά τα οποία ανταλλάσσονται χωρίς να είναι παραστατικά. Ένας τιμοκατάλογος δεν είναι παραστατικό, κι όμως είναι κάτι που ανταλλάσσεται μεταξύ συναλλασσομένων κατά την προσυμβατική περίοδο. Υπάρχουν δηλαδή, ορισμ/να δεδομένα, τα οποία μπορούν να ανταλλαχθούν μέσω τεχνικής EDI και τα οποία θα καλύπτονται από αυτή τη σύμβαση και δεν έχει να κάνει τίποτε η Πολιτεία με το να έρθει και να περάσει ένα νομοσχέδιο.

Πάντοτε βέβαια υπάρχει και το θέμα των αποδεικτικών, δηλαδή, έχουμε τη σύμβαση, αν ξεφύγουμε από το τι ζητάει η εφορία, το τι ζητάει ο κώδικας βιβλίων και στοιχείων για τα τιμολόγια, τα δελτία αποστολής και όλα αυτά, και αν αυτά μπορούν να εξαϋλωθούν ή όχι, πώς εμείς θα αποδείξουμε την ουσία, το περιεχόμενο της σχέσης μας στο δικαστήριο; Αυτό είναι ένα πρόβλημα, δηλαδή θα εμφανίσουμε μια οθόνη στο δικαστήριο και θα πούμε να το μήνυμα; Θα τυπώσουμε το μήνυμα, την απάντησή του και θα τη δείξουμε στο δικαστήριο; Εγώ δεν το θεωρώ τόσο εύκολο να δώσουμε μια απάντηση.

EDI services edi header

Πάντως, η χρήση του εγγράφου γενικά δεν είναι κάτι το οποίο υπάρχει τυχαία. Μην ξεχνάτε μια σύμβαση πώλησης μπορεί να μην έχει καταρτιστεί εγγράφως και συνεπώς το τιμολόγιο, το χαρτί, το έγγραφο, να αποδεικνύει την ύπαρξη της σύμβασης. Τη σύσταση δηλαδή της σχέσης. Άμα δεν υπάρχει ούτε αυτό και υπάρχει σε ένα computer, πρέπει να μπορούμε και με κάποιο τρόπο να το δείχνουμε, αλλιώς είναι στον αέρα όλη η σχέση. Συνεπώς ο έγγραφος τύπος, όσο κι αν φαίνεται αναχρονιστικός και αρκετά οπισθοδρομικός ή οτιδήποτε άλλο, έχει μία σκοπιμότητα στο σύστημα το δικό μας και σε πολλές άλλες έννομες τάξεις και δεν είναι εύκολο να το καταργήσουμε. Θέλει κι αυτό σταδιακή αντιμετώπιση, πρώτα σε καθαρά συμβατικό, διμερές επίπεδο.

Κάτι τελευταίο, το οποίο θα ήθελα να προσθέσω, είναι ότι το Interchange Agreement σίγουρα ρυθμίζει σε διμερές επίπεδο τις σχέσεις δύο συναλλασσομένων. Στην περίπτωση όμως, που υπάρχουν εφαρμογές τύπου ΗΑΒ, δηλαδή κάποιο κεντρικό σύστημα το οποίο βοηθάει την επικοινωνία, — καλύτερο παράδειγμα αυτού είναι ο τρόπος με τον οποίο οι τράπεζες επικοινωνούν μεταξύ τους, που είναι και η πρώτη παγκοσμίως χρήση τεχνικής EDI για τη διατραπεζική επικοινωνία και ανταλλαγή μηνυμάτων - βοηθά η χρήση των Club Rules. Δηλαδή το κεντρικό σύστημα φτιάχνει κάποιους κανόνες και κάθε ένας που θέλει να συμμετάσχει σε αυτό το Club, αποδέχεται τους κανόνες αυτούς και επικοινωνεί με τους άλλους βάσει αυτών των κανόνων. Η διαφορά δηλαδή, είναι ότι το κεντρικό, το ΗΑΒ, καλείται να επιλύσει τα πιθανά προβλήματα που μπορούν να δημιουργηθούν μεταξύ των διαφόρων συμμετεχόντων. Συνεχίζεται........

Συζήτηση από τη διεξαγωγή του 1ου Πανελληνίου Συνεδρίου Προμηθειών & Διοίκησης Εφοδιασμού

Συντονιστής:
Τ. ΛΥΜΠΕΡΕΑΣ, EDI HELLAS
Μέλη:
Η. ΚΟΣΜΑΣ, TOYOTA,
Δ. ΒΛΑΧΟΓΙΑΝΝΗΣ, ΝΟΤΑ,
Κ. ΣΤΑΜΟΥ, ΕΑΒ,
Σ. ΚΑΡΑΓΕΩΡΓΙΟΥ, EDIGRAC

Πηγή: Σύγχρονη Διοίκηση Προμηθειών-Ελληνικό Ινστιτούτο Προμηθειών-Εκδόσεις Παπαζήση, 1995

Rate this item
(0 votes)
Hellenic Purchasing Institute

Ανεξάρτητος Μη Κερδοσκοπικός - Μη Πολιτικός - Μη Συνδικαλιστικός Οργανισμός με σκοπό την βελτίωση της Διοίκησης Αγορών,Προμηθειών & Εφοδιασμού. Εκπρόσωπος του International Federation of Purchasing & Supply Management στην Ελλάδα.

Leave a comment

Make sure you enter all the required information, indicated by an asterisk (*). HTML code is not allowed.

Go to top